04 Ağustos 2010, Çarşamba
saat: 01:19
eskiden bilgisayarı açıcam nete giricem diye işlerimi nasıl bitireceğimi bilemezdim, geç edinmenin getirdiği bir acısını çıkarma haliydi sanırım o zamanlar
ya da nete girmek için başka sebeplerim, heyecanlarım vardı
şimdi açmadığım günler kendimi iyi hisseder oldum
açtığımda ise okulla ilgili bir işim yoksa boş boş bakıp kalıyorum ekrana
tükettim sanırım
ve bu his sadece bilgisayara, nete özgü değil
heyecanım kalmadı
bişeye heveslendiğimde sönümlenme süresi o kadar kısa ki
duygularımın raf ömrü o kadar kısıtlandı ki
gün yüzüne çıkar çıkmaz paslanıyorlar nerdeyse
özlüyorum belki de
o günlerimi
o insanlarımı..
en iyisi çalışmak
o zaman bunlara gerek kalmıyor
