04 Ağustos 2010, Çarşamba
saat: 23:25
Anı hırsızın sen.. Benim güzel anılarımın hırsızı..
Bu zamanlarda aslında buna kesinlikle anlam veremiyorum.. Bir gü sevmek öbür gün aldatmak. Çok basit ilişkiler artık yaşadığıız dünyada var oluyor.. Bu kadar basitliğin içinde yer almak istemediğimi hergün kendime tekrarlıyorum ama ne kadar sıyrılıyor olabilirim ki?
Ufacık bir hediye almıştım, sırf bakığın zaman beni hatırla, tüm zamanlar yanında olabileyim diye.. Ne zaman onu yok edersen o zaman hayatından çıkacağımı söylemiştim. Bir süre yok ettin onu, hatta bana acı çektirdin. Çok üzüldüm ama kendime bir yol çizdim. Şimi başkalarından duyuyorum yine sende yine ellerinde. Anlam veremiyorum işte, başka birine ait olduğunu söylüyorsan ben neden kendimi sana hatırlatıyorum, neden hatıralarımızı da kirletiyorsun ?? Kirletme işte bunu yapma bari. Ellerimde seni, bizi hatırlatan bir bunlar kalmıştı, beni daha fazla kırma. Yapma işte! O kız beni senin hayatında istemiyoru işt, ne kelimeler ne de adımı duymak istiyor.. Belki de haklı ? Beni silip atsaydın neden atmadın ? Şimdi neden saçma bahaneler, gelişi üzel sözlerle beni kandırıyorsun ? Kiminle kimi aldatıyorsun ? Tek yaptığın anı hırsızlığı senin.. Benim güzel anılarımı çalıyorsun.. Çalma, lütfen onları koparma benden.. Senden geriye kalan tek şeyi kopartma benden.. Şimdilerde seni hatırlarken yaptığın kötü şeylerle hatırlamak istemiyorum..
Sev işte! Onu sev.. Ama dürüst ol, benden yine bir parça çalıp gidiceksen bu anılarımız olmasın..
