06 Ağustos 2010, Cuma
saat: 01:27
Gökyüzünün çatılarla birleştiği yerdeyim..
Beni orada bekle demiştin. En kolay şekilde beni ancak gökyüzünde hayal ettiğin müddetçe bulabilirsin demiştin.. O günden sonra sürekli seni hayal ettim. Gözlerimi kapatım, olmadı. Ellerimi havaya kaldırdım, olmadı. Adını bağırdım, olmadı.. Şimdi gökyüzüne tekrar sesleniyorum, neredesin diye? Hiçbir cevap yok bana.. Rüzgar sanki seni götürdü..
Balonlar eski anlamında değil benim için, yağmur her geçen gün anlamını yitiriyor.. Ama en önemlisi tüm bunları başkasıyla yaşıyorsun.. Söz vermiştin bana, senin için bir önemi yok değil mi ? Bundan önce de kim bilir kimlere söz verdin..? Şimdilerde sahilin en sakin köşesinde oturuyorum, çoğu zaman gidişlerimde seni anıyorum "deniz"le.. Bitek onunla konuşabiliyorum seni, bitek o biliyor.. Hergün seni birkere daha bana getirmesini istiyorum.. Herşeyden çok eski günlerimizi özlüyorum. Hiçbirşey olmadığı, anlamlar yüklemeden sadece anı yaşadığımız günleri..
Sıradaki ne ? Daha ne kadar devam ediceksin ?
