08 Ağustos 2010, Pazar
saat: 19:05
Umutsuz platonik aşkımın acısını çekiyorum bu sıralar...
Neredeyse 15 günlük tatilimin son 3 gününde tanışmamız zaten yeterince talihsiz bi durum iken bi de en sevmediğim şehirde yaşıyo olması hayal kırıklığımın tuzu biberi oldu...
Ayrıca bugün itibariyle köpeğine annelik yapan şirin bi sevgilisi olduğunu öğrenip yıkılmalarıma yıkılma eklerken kardeşimin mükemmel tesellisiyle hayat buldum...
'Amaaaaan abla yaa ne üzülüyosun okadar yakışıklı değil ki git Rusya'ya ordakilerden herhangi biri işte'
:D:D
Türkiye'dekilerden herhangi biri olarak düşündüm de Rusya'dakilerden herhangi biri gibi olmak değişik bi duygu olsa gerek:D:D
Çok yaşa bebeğim emi...:D
