11 Ağustos 2010, Çarşamba
saat: 00:44
Böhüü böhüü böhüüü
evimdeyim... Ulan alışmıştım ne güzel Sinop'un maviliğine, yeşiline ve kızlarına. Gülmeyi de öğreniyordum ne güzel (: Böyle gözlerinin içi gülecekmiş bakarken, böyle birşey diyecekmiş gibi bakacakmışsın vesaire veisare... Ben gülemiyorum abi, hele gözlerimin içi hiç gülmüyor. Soğuk herifim Lan (:
Tatilin ilk ayağı sona erdi. Yarık bir ayak, Sıyrılmış sağ orta parmak, dikenler batmış bi sağ cim parmak ve en çok canımı yakan çatlak bir sol gözlük camı. Sanırım iznimim geri kalan 2 günlük dilimini hastanede geçireceğim ahauhauaha
Bi garip geldi şehir. Sanki yıllardır uzaktayım. Lan dakika bir gol bir dolmuşta tanışa rastladım. Adını da bilmiyorum. hoş beş muhabbet. Hoş bilsemde hatırlamazdım zaten. İşte o anda heh dedim Samsun'a geldin Herif.
Anamı özlemişim. Evimi özlemişim, tuvaletimi, banyomu, odamı ve en çokta bilgisayarımı. Ne lan o laptop'ta ömür mü geçer bea. Göt kadar monitor, birbirine girmiş tuşlar. Sevmim ben laptop.
Sabah yedide kalkıp şelalerini gezdik Lan. iki buçuk saat boyunca durmadan dağ tepe tırmandık. Harika bi yer. Manzarası, havası, suyu. Tam bir doğa harikası. Kayalardan atla, sulara gir çık, çamurları geç bata çıka, kayalar tırman. Büyülendim Lan. Tatilin en güzel kısmıydı. Doğa Ana ile başbaşa...
tartıldım ibre 90. Ohaaa, çüş, yuh ve aklıma şu an aklıma gelmeyen binbir türlü ifade kullandım. Senelerden beri ibreyi sabitlemiştim.90'a görünce şok oldum. Allahtan boy var oda olmasa, yarım dünya olurdum. 20 kilocuk daha alıp askerlikten mi yırtsam ne (: Ne kalmış ki şunun surasında 20 kilocuk.
Unutamacağım bir beş gün geçirdim. Bu kadar güzellikler içinde işe başlayacak olma düşüncesi tüm keyfimi kaçırıyor.
Uyku bastırdı ancak uyumamam lazım...
