|
16 Ağustos 2010, Pazartesi
saat: 02:35
rüyasına düş-müş, üşümüş bir yaşamdı gerçeğimiz, kullanılmış mutluluklar düş-en ardımıza deniz tuzuyla kurutulmuş, sözcükler vurur suratlarımıza... geçmiş sarı bir fırtına yazdan kalan... gencecik bir resimdi çırpınmalar... ağustos sarsılışlarından bize kalan. yalnızdık, üçüncü tekil şahsın dulluğunda. insanlar sorduğunda, duymazdı kulaklarımız, sıkışık bir dolap gibi yapışmıştık ter kokularımızın insan yanlarına... beklenen hiç gelmeyecek mavi güneş, güz sapaklarında uğuldamadı hiç bir hücremiz. benimiz kaldıysa binbir yürekte... ve bir de ağrılı sonları dur ve dinle son sol sesinde birikir sessizlik, bir delta şenliğiyle, tutup yalnızlıklar toplarız, bir bir her o sesi işittiğimizde... sonra,şarkılar doldururuz ceplerimize, oturup her dişi ağaç altında söyleriz türkümüzü baharat mevsimlerinde... bu edebi süründürmecede, adını ne koyarsan koy mavi güneş... biz sıcağı çoktan kaybettik...! şarkılarsa hep dilimizde...! | ||
|
|
||