19 Ağustos 2010, Perşembe
saat: 11:47
Beş sene gerekiyomuş, kelimelerin sahiciliğine , tedavi ediciliğine sığınmak için... Beş sene gerkiyormuş bütün o geçmişle yüzleşmek için bi yanyanalıkta... Ürkekçe çıkar her cümle ağzınızdan... Halla zordur aslında soruların bütünlüğü... Konuştukça açılırsınız, konuştukça biriktirdiğiniz , biriktirdiğinizi bile bir vakit unuttuğunuz cümleler ağzınızdan dökülür... Yetmetyen bir sözcükler bütünlüğü vardır elde... Elde olsa bütün bir gün konuşabilirsiniz... Kurtul diye iç geçirirsiniz o ürkeklikten... Bir taraftan ne önemi var ki diye söylenirsiniz onca zaman sonunda , bir taraftan seni ona götüren o iç kemirtisi zorlar konuşmak için...
Bütün cevapları biliyosunuzdur belki... Ama yetmemezlik elevermiştir kendini, bi yan yanalıkta... Kendi kendinize verdiğiniz cevapların sığıntısından sıyrılma vaktidir... İçinizde ki heycan aynıdır, o ilk günkü tazeliğin tadı vardır ağzınızda... Meğer yüreğinde bir tarih defteri varmış dersiniz... Bulmuşsunuzdur yeniden ve elbet bulmuştur muhatabını sorular... Boşver diye söyleyebilirsiniz , çokta önemi yok diye bilirsiniz onca zamanın geçmişinde , yıllar sonra karşınıza çıkan o cevap teyidçisine, beyninizin tarih tutuculuğundan çıkartıpta sunduğu her sorudan...
Oysa barıştım ben senle çok önceden diye iyi niyetle sunduğunuz temeninin karşılığıdır aslında , an be an hatırladığınız o tozlu hatıralarınız... Hatırlamanıza şaşırısınız, bütün o karelerin tek bir sekmeye bile uğramamasına şaşırırsınız...Bi an sıyırmışsınızdır üzerinde ki o tozu ve çıkarmışsınızdır gün yüzüne tüm tazeliğiyle... O vakit anlarsınız barştım ben senle derken onca zaman muhatabını aradığını içten içe o soruların...
İçinizde ki soru tutucusunun vaktidir artık... Onun zamanı gelmiştir... Ve tamda şimdi bir barışmanın vaktidir , ve tamda şimdi zamanıdır ... Tamda şimdi bir gülümseyişe yerini bırakabilir içinizde ki geçti dediğiniz o yara... Tamda şimdi yüzleşebilirsiniz... Ve tamda şimdi barışabilirsiniz aslında bıraktıklarınızla, vazgeçişlerinizle...
