20 Ağustos 2010, Cuma
saat: 15:46
"...
Tesadüfler çok değerli, inan tesadüflere hayatta... Benim şu an senin karşına, dinlenmek için oturup bunları paylaşıyor olmamın da bir tesadüfi değeri var... Kimseye de gereğinden fazla güvenme... Ne kadar yakının olursa olsun, ne kadar zamandır tanıyor olsan da güvenme. Bak bu yaşımda o avukattan bu avukata koşturuyorum, hayat böyle... Ne kadar iyi niyetli olursan ol, bazen can acıtmak gerek... Bak oğlum gelip yardım edeyim diyor ama ben istemiyorum, o Londra'da yaşıyor ama onun bu koşturmacaya bulaşmasını ve hayatını, düzenini benim için mahvetmesini istemiyorum. Mücadele içinde her zaman çalışmak gerek, tek başına bile olsan. Tembellik etmeden.. Bende uzun yıllar orada yaşadım, ama Kadıköy bambaşka... İstanbul'dan apayrı... Harika, çok seviyorum... Sen de değil mi?.. Dediğim gibi canını acıtanları eğer gerekirse rahatsız et... Her zaman bir söyle iki yut... Tekrar söylüyorum güvenme kimseye... Hem akıllı hem hanımefendisin, bu söylediklerimi unutmazsın. Gün gelir, yaşlı bir teyze söylemişti bana bunları dersin..."
