22 Ağustos 2010, Pazar
saat: 20:56
Yalnızlığa o kadar alışkınım ki, insan kolonisi içine girince kendimi tuhaf ve yabancı hissediyorum hele hele bu koloni pek tanımadığım insancıklardan oluşursa işte o zaman bildiğin yaban moduna geçiyorum.İnsanlarla birlikte yaşamak ya bana göre değil ya da alışkanlık çok pis bir duygu.
Bugün kardeşim ve küçük kolonisinin yanlarında idim ki gelinin aile tarafından pek haz etmem, hoş kendi akrabalarıma da tahammül sınırım çok düşük ama neyysee. Gelin,ablaları,annesi,babası,ablasının kayınvalidesi,görümcesi,kayınpederi,bakıcıları ve 2 tane bebek :) bir tanesi benim biricik yeğenim ama 2 tane olunca biricikliği falan kalmıyo bebek moduna geçiyo ve bende bi garip duygular uyandırıyo.Kendimden şüphelensem iyi olacak diye düşünmeye başladım bugün, benim genler insanoğlundan da geliyor ama nedir bu insan sewmemek anlayamıyorum.Ama bir de bugün kendimi tekrar onayladım,esmer kızım sen ewleneyim flan deme dersende sadece kocayı al kaç buralardan.İşkence gibi bir pazardı benim için...
Neyse ki bitti ama asıl işkence haftaya başlayacak, kardeşim ve küçük kolonisi peşinde eminim bir dünya insan ile bize göç edecekler ve işte o zaman içimdeki canavar ortaya çıkacak :)) beni çok kalabalık günler bekliyor, çokkkkkk :S
