23 Ağustos 2010, Pazartesi
saat: 01:44
Gözden uzak olan gönülden de ırak olmuyor işte. Beceremiyorum, yapamıyorum... Uçurumu aştım derken, kendimi düşerken buluyorum.
Düşüyorum, tekrar geçmeyi deniyorum,
tekrar düşüyorum...
tekrar
tekrar...
Bekliyorum uçumurun kenarında, bir karşıya bakıyorum birde boşluğa... Tekrar tekrar deneyebilirim, yine düşeceğimi bile bile... Düşmek sorun değil de tekrar yukarı çıkması çok yoruyor beni...
Tecavüz bile zevk vermiyor artık.O kadar folloş oldu duygularım. Belirsizlikle sidik yarıştrıyorum. Daha çok üstüne gidiyorum herşeyin.
Ardıma bakıyorum, parçalanmış bir ruhla geri dönemem. Kimse bana niye geldin demese de, ben kendimi derim "niye geri geldin" diye. O saaten sonra kendime bile yararım dokunmaz.
Bekleyeceğim burada. Varla yok arasında. Canım sıkılacak atlayacağım vara, canım sıkılacak atlayacağım yoka.
Ya bedenim ölecek, ya da ruhum. Bu ip iki cambazı kaldırmıyor.
Çek elini Murteza! bu işi tek başıma yapmalıyım!
fizy.com/s/1lu4i5
