24 Ağustos 2010, Salı
saat: 15:49
boşluga yürümek nasıl bir şeydir? sabah evden annenin sıcaklığıyla uğurlanan çocuğun akşam dönecek hiç bir yerinin olmaması?
elinden alınmadık neyi kalmıştır. anne babası birden ölmüş bir çocuğun? yanıp sönen ışıkların içini delip geçen arabaların arasında elinden devletin seni fark etmeden boşluğu yürütmesi?
tek farkı artık anne babasızdır.gerisi çevremizi saran tüm çocuklar gibidir. okulda anne baba resmi yapmamıştır. gelecekte doktor olmak da istemiyordur dersleri öyle parlak da değildir... yani gazete-televizyon muhabirlerinin iç yakan fon müziği eşliğinde bulantı öykülerine iyi bir kahraman da olamayacaktır.
cebinde annesinin akşamdan yıkayıp sabah koyduğu mendili var yalnız.
hikaye böyle başladı ve zil çabuk çaldı çabuk akşam oldu. polisler çabuk geldi. kaydı çabuk yapıldı. yurda çabuk götürüldü. yatağa çabuk yatırıldı. uyku çabuk gelmedi. o günden sonra hiç bir gece sabah çabuk olmadı.
o uçsuz bucaksız çocuk masalından geriye mendil büyüklüğünde bir boşluk kaldı. anne-babayla sığmasının mümkün olmadığı kara parçası.
boşluğa sürekli durmak nasıl bir şeydir. uzun uykusuz tavana bakmak. birden yalnız kalmak. cebinde sürekli bir mendil taşımak.
tanrım mendilimi versem annemi yollar mısın?
(annesinive babasını aynı anda kaybeden çocuklara)
