25 Ağustos 2010, Çarşamba
saat: 22:26
bana yine günce yolları gözüktü...
ne diyebilirim ki, kendime saygım kalmadı.
hoşlandığım kızı yeni sevgilisiyle el ele kol kola mı göreyim..
fotoğraflarda yine mal gibi çıkıp fotojenik olmadığımı bir kez daha mı anlayayım.
hadi bu ikisini geçtim.
4 senelik arkadaş zannettiğim insanların yanımdan tıpış tıpış yürüyüp geçtiklerini mi göreyim.
böyle şeyler yaşadığım zaman kendimi yerinde saymış gibi hissediyorum. çünkü hatalarımdan ders alıp kendimi geliştirmeye çalışan bir insanım. bu gün üstüste olanları görünce düşünüp kendi kendimi yemeye başladım: acaba hiç değişmedim mi? aynı hataları yapmaya devam mı ediyorum? acaba suç benim mi? insanlara ben mi değer vermiyorum? allah benim belamı vermeli mi? yoksa çoktan verdi mi?
zaten alsancakta mısırlara abandım, eve dönünce de sinirden tıpkı annem gibi yemeklere abandım. sivilceler beni bekliyor, ne güzel.
