26 Ağustos 2010, Perşembe
saat: 15:17
O kadar o kadar özlüyorum ki bazen gün içerisinde, hani derler ya 'burnumda tütüyor' aynen onu yaşıyorum gün içerisinde aklıma geldikçe zaman zaman... Burnumda tütüyor...
Sigara içen insanı, uzun bir süre sigara içmeyince nasıl sıkar, canı nasıl çeker bilirim, işte onun gibi bişey...Bir gün, sadece bir gün görmemek yetiyor onu deli gibi özlememe...
Kimden mi bahsediyorum, bitanecik, pamuk şekerimden, yeğenimden, İpek'imden... Biraz önce 'Delll' dedi telefonda bana, öpücük gönderdi... Gel de gitme iş çıkışı şimdi hadi bakalım:))) Daha merdivenleri çıkarken dış kapının önünde küçücük boyuyla dikilip, boynunu çıkara çıkara merdivenlerden beni görmeye çalışması, görür görmez, hayatımda gördüğüm ennn içten, ennn güzel, ennn sevimli gülücükleri ile çıldırması, nasıl mutlu olduğunu, teyzesini nasıl özlediğini belli etmeye çalışması...
Daha ayakkabılarımı çıkaramadan teyze yeğen sarılmamız, o küçücük kolları ile sarılması yetmiyormuş gibi, minicik elleri ile sırtıma 'pat pat' vurarak sevgi gösterisinde bulunması:))) Hii hele ki o, mis kokulu, bebek kokulu gıdısandan aldığım öpücükler...
'Yeğen sevgisi de güzel, başka ama kendi çocuğun çok daha farklı oluyor' diyorlar. Henüz yaşamadığım için bilmiyorum ama ben yeğenime bayılıyorum, çıldırıyorum, deli oluyorum... Ona birşey olacak diye aklım gidiyo... Bir gün göremezsem ertesi günü zor ediyorum... İş çıkışı onu görmeye gidiyorsam uçmak istiyorum, bir an önce yanına ışınlanmak...
Yani kendi çocuğumdan farkı yokmuş gibi geliyor, kendi çocuğum olsa ancak bu kadar sever, bu kadar düşünür, bu kadar özlerim gibi geliyor ama onu da yaşamak lazım tabi, yaşamadan yorum yapmak yanlış olur:)
Sağlıklı, şanslı, başarılı ve çokkk mutlu bir ömrün olsun inşallah teyzem benim... Seni çok seviyorum...
