27 Ağustos 2010, Cuma
saat: 00:29
aslında bizler türkünü çocuklarıyız. hep kırıktır ritmimiz. hazan hüzün gelir yapışır en açık günde bile. gök şen gürlerken dahi hazan için için büyür mavi-yeşil... bulutsuzluk özlemiyle tutşsak da sine sine yağar yağmur. uzun tozlu boz vakitlerde rüzgarda savrulan ergovan dikenlerinde bile hikayeler saza ses verir. bütün suskunluklar üstü örtük bekleyişler yollanıp gitmeyen mektuplar için allı turna yolunu düzer boğum boğum.
gölün erken çekilmiş suyunda salınır hasreti büyüten edasıyla ördek. her bir renginde bir gayda gizlidir. söyler.
aslında bizler türkünün çocuklarıyız. ne yapsak kalemimizden sızıyı eksik tutamıyoruz.
çıkınıma sarılı bir acıdır kalbim. bir ben bilirim ritmini.
tanrım hüznümü bağışla...
