|
27 Ağustos 2010, Cuma
saat: 15:29
böyle bi memleketi istediğin tarafa çekmek ne ladar kolay..dahası şuan yaşanan kaosun dışarda bi yerlerde biçok insan farkında.ve türklerin kendi aralarındaki homurdanışını duyabiliyolar.ama ne yazık bi bu duyanlar sadece yakından kulak verenler..yani bi şekilde bizimle bağlantısı olan yada genel anlamda dünyayla bağlantısını sıkı tutmaya calışan insanlar..yani aslında onlar azınlıklar.herkes herşeyin farkında..ama orda bi yerlerde birileri bunların çok daha fazlasının farkında..yani bu konu üzerinde çalışıyor yıllardır kafasını gözünü buralardan alamıyor.biz hiçbirşeyin farkına varamamaktan bi şekilde engellenmekten dünyaya izole edilmekten kendimizi kurtaramıyoruz. kendi evimizin bahçesinde kendi oyuncaklarımızla oynuyoruz.başımızdaki büyükler izin verdiği ve onların eve getirdiği oyuncaklar sadece bizin dışardan alabildiğimiz.dünya ile bağlantısı olan insanlar sadece bi kısım döngülerden haberdar.. senelerdir uyuttuğunuz insanlar artık uyanıyo diye sıkı yönetim ilan ettiniz..başımıza kendi ajansınızdan bi bakıcı tayin ettiniz..itiraz etme gibi bi şansımızın olmaması ise tamamen bizim koyduğumuz itaat kuralları.oysa biz bunları sadece kendi içimizdeki sorunları halletmek için koymuştuk.. ve bakıcılarımız bizi hep bi köşeye çekip çitlerin arkasındakileri sorgulamamamız için uyardı durdu..dahası ysptırımlar uyguladı.. biz neye izin verilirse onu dinledik neye izin verilirse onu izledik..gelişime açık beyinlerimiz de uyuşturuldu ki bunu yapmak bakıcılarımız için diğer bahçelerdeki diğer çocuklara yapmaktan çok daha zor ve zaman alıcı oldu..hala uğraşları da bu yüzden.. ama bizim bi farkımız var.can alıcı noktalarımız ve zaaflarımız var.bahçemizin doğusunda bi küüsüp bi barıştığımız kardeşlerimiz ve inançlarımız ve oyuncak tabancalarımız üniformalarımız var..yani öyle kolay çocuklar değiliz.. hınzırız muzuruz..yaramazız zekiyiz..daha önceleri çitlerini kırmış bahçesini şimdiki çocuk çetesinden daha da genişletmiş bütün şımarık çocuklara haddini bildirmiş bi jenerasyonun çocuklarıyız..ama şimdilerde öksüzüz yetimiz korunmasızız.. bakıcılarımız da gönderildikleri ajans da bunun farkında.. ne yapıyoruz,.. gerginlik arttıkça çitlerimiz üzerimize bindikçe kendi kardeşlerimizle hırgürleşiyoruz..bakımızın kendi inançlarımız hakkkında anlattıkları masalları her gece dinliyoruz..oysa hiç de tanıdık gelmiyo bizim bildiklerimize..bildiklerimizi unutuyoruz. ama içimizden bazıları bunların farkında..o çitin arkasında bize söylenenlerin bizden daha büyük olmadıklarının dahası iletişim ve gelişimin gücünün farkında.. kendi oynadığı oyunları onlara da öğretme onların oyunlarının da tadına varma ve birlikte yeni yeni oyunlar keşvetme arzusunun peşinde ve sürekli didinip bulduğu küçük deliklerden bi şekilde topluluğa karışma yeni bi bilinç uyandırmanın peşinde.. neden bütün bu çocukların çitlerini kaldırıp hep birlikte oynama paylaşma ve insanca yaşama arzusu sürekli baltalanıyor? çünkü ele başı çocuklar istedikleri bahçede cirit atabilsin istediği oyunu oynayabilsin istediğini oyundan çıkarıp istediğini oyuna dahil edebilsin diye..hep bütün misketler onlarda hep ütülenler diğer çocuklar...... | ||
|
|
||