29 Ağustos 2010, Pazar
saat: 16:56
gözlerim ışığa aşırı duyarlı, bu 21 yaşındayken ortaya çıktı, o yüzden, o yaşa kadar hep, depresif, içine kapanık, güneşi sevmeyen bi karamsar zannedildim. ne zaman tıp benim arkamda durdu, herkes beni o zaman ciddiye aldı. neyse.
akşamüstü 5te uyandım, sabah 7de yatmıştım. onlarca kabus gördüm. insan kabusların bile çeşit çeşit olduğunu anlıyor ama. en çirkin kabus türü, iç hesaplaşmalarını yaptıkların. çünkü, uyandığında hem hesaplaşmanın huzuru, hem de rüya olmasının derin ağırlığı içinde oluyor. tam deli işi.
bombok işlerin tam ortasına attım kendimi. haa, bu ilk değil ki, bu yaşa kadar hep öyle olayların içinde yuvarlandım zaten.
eksik mutluluklar var kaderimde, 2. el hep huzurlarım, yapbozumun hep bir parçası eksik.
hayatım film olsa, orada bile figüran anca olurum sanırım, fazla eksik dönemlerdeyim ruhum konusunda.
ne kadar güçlüysen, kırılmaya o kadar müsaitsindir.
pearl jam - garden
