01 Eylül 2010, Çarşamba
saat: 02:14
ilk defa yurtdışına çıkma fikrine sıcak bakıyorum. Ama baktığım yer soğuk bir yer. Düşünmekten öte gidemeyecek bi durum söz konusu. Zenginin cenesi fakirin cenesini yorar hesabı.
Hadi diyelim askere gidip geldikten sonra herşey ayarlandı, annemi bırakıp bi yere gidemem hele ki bi sen kaldın sözünden sonra.
bu şehirde doğdum, bu şehirde büyüdüm. çok fazla şehir de görmedim. Hani İstanbulmuş, İzmirmiş, Ankaraymış ya da başka bir şehirmiş bilmedim, hiç de istemedim.
Fırsatım olmadı istemeye. Mahkumluğun sadece dört duvar arasında olmadığını gördüm ona inandım. hep dediğim gibi burada doğdum, büyüdüm ve ölecem.
Adım atmadan önce düşünmek, sonra bi daha düşünmek ve bir daha düşünmek. Hep Aman!larla geçti ömrüm.
Aman üzülmesin,
Aman düşünmesin,
Aman demesin.
ve belki de bu şarkıyı bu kadar çok seviyorum. Hapsolmuşum bu kente. Ayağımda prangalar olmasa da, etrafım dört duvar olmasada, ben kendimi çoktan tutsak etmişim kendime.
Hani şarkıda diyor ya;
"herşey benden önce
ben senden sonrayım"
neyse biz asıl şarkımıza dönelim!
....
Şimdi öyle uzakki geldiğim yollar
Yanlış bir öyküdeyim beni yeniden yaz
Bir çocuktum sevmiştim
Avuçlarımda aynalar
Gayret et güzelim elini uzat
fizy.com/s/1lrhd6
