01 Eylül 2010, Çarşamba
saat: 13:36
Hafif hafif ürpererek, yavaş yavaş ıslanarak yürümeyi ne çok özlemişim kadıköy sokaklarında.
kahvemi de aldım, sigaramı yaktım, müziğimi açtım..
"yaşamak" dediğiniz şey her ne ise böyle hissedilir, gerisi saçmalıklardan ibaret.
kafamı kaldırıp gökyüzüne baktığımda yüzüme düşen yağmur taneciklerinin her biri, gelen sonbaharın toprak kokulu parmaklarıyla tenimi okşadığının kanıtıdır. ruhum yıkanıyor!
ve minicik bir tebessüme sebep olup herşeyi unutturuyor..
