|
01 Eylül 2010, Perşembe
saat: 23:41
içimi bu kadar sıkan şeyin ne olduğu inan bende bilmiyorum.Tanrıya olan inancımın kaybolması mı yoksa geçmişimin derinlerindekilerin tekrar beni bulması mı?ben hep değişen biriyimdir her yıl bi öncekinden farklı olan..kimsenin hayatına giren tanıdıkları ilk kız olarak kalmadım.belki de bu yüzden her zaman en büyük acıyı yaşadım..içimde bastırmaya çalıştığım era bugun yeniden gün ışığına çıkmaya çalışıyor.ama buna izin vermediğimi biliyor.son yaşadığım olay belki de bu kadar tetikledi beni.dibin dibi.en aşağıda olmak.ve bu sefer bundan hiç şikayetçi değilimi çünkü biliyor musun?? bu sefer boğulursam sonunda dinlenicem..bunu hissedebiliyorum.ben bu dünyanın kurallarına ve insanlarına ayak uyduramıyorum.uyduryormuş gibi olsamda. ben yanlış gezegende doğmuşum veya yanlış zamanda..ya da hiç doğmamalıymışım. belki melektim ve görev için yollandım..AMA meleksem eğer tanrıya inancını yitirmiş bi meleğim ben..kanatlarının kopmasına izin vermiş bi melek.yok yok ben şizofren filan değilim,ya da başka bi sorunum yok..ben sadece umudunu yeniden kazanmaya çalışan ve bu dünyaya ait olmadığını bilen biriyim. ama şu an bu dünya da yaşamak zorunda olduğunu bilip,bunun için sebepler arayan biriyim.. ben yalnızca yeryüzü meleğiyim. | ||
|
|
||