01 Eylül 2010, Perşembe
saat: 23:42
deli gibi kitap okuyorum
daha doğrusu buna yemek denir herhalde, kitap elimde en fazla iki gün dayanıyor
bu ara sürekliliği yakalarsam huzurlu hissediyorum kendimi
zamanın nasıl geçtiğini anlamadığım dakikalarda, aniden dönüp kendime bakıyorum
her neyle meşgul oluyorsam, onunla bir bütün olduğumu hissetmek hoşuma gidiyor
bu zamanlar az ama
kalan rahatsız vakitlerim ise çapaklı, dikenli
batıyor tenime
bir defterin, inci gibi bir yazıyla doldurulmuş sayfası olsa keşke hayat
çok ufak denebilecek ayrıntılar biriktirdim beynimde
anahtar kelimeleri huzur olan
ama sonrasında biraz can yakan dakikalar
saat: 00:07
muğlaya yerleşmeli bi de
çok seviyorum bu şehri
