02 Eylül 2010, Perşembe
saat: 00:42
dün gece bi kitap okudum ve yaşadığım hayata şükrettim. bugünse beklemediğim bi cevapla ve kocaman bi hüzünle isyanlardayım..
oysa hala okuduğum kitabın etkisi üstümdeydi.. noldu da birden yine kendi bencil ruh halime döndüm??
keşke hala duvarlara yazı yazan, bilidiriler dağıtan ve devamlı bi dava uğruna koşan gençler olsa, olsak... o zaman en azından bi amacımız bi savaşımız olurdu da kendimizle uğraşmaktan vazgeçerdik. kendi iğrenç çaresizliğimize dönüp acımazdık aynadaki halimize..saçımı boyatmam lazım dibim geldi ya da bunu almam lazım kesimi süper bi elbise gibi boş lafları kullanmayıp biraz daha içi dolu cümleler kurabilirdik. ya da zerrin özer misali yuvarlak camlı gözlükleri takıp hippi kılığında dolaşırdık arkadaşların ev partilerinde. (sahiden varsa tabi öle partiler:P)
gelecekten umudu kesmiş, geçmişle senaryolar yazmaya çalıştığıma göre durumum feci.
yatıyım da geçsin bari biraz.
uykuda yani.
23 yaşındaysanız ve hala işiniz yoksa gerçekten boktan durumdasınız demektir.
dyg
