02 Eylül 2010, Perşembe
saat: 03:54
Eylül geldiği içinmiydi?
Sabah uykumun ortasında duyduğum ve uyandığım o tanımadığım iki kişinin selasından dolayı mı?
Yoksa annemi de kaybetmekten korktuğumdan dolayı mı?
Neydi sabahleyin gördüğüm rüya? Annemi de kaybetmişim ve ben bunu internetten öğreniyorum.. Uzaktaymışım gibi telefona sarılıyorum şu an görmediğim halamın oğlu çıkıyor telefona.. "abi yalvarırım söyle" diyorum.. " annemi de mi kaybettim?" Kapatıp telefonu seslice düşünüp avazım çıktığı kadar isyan edip ağlıyorum.. "annem babam birbirlerini çok severlerdi.. Bir sene sonra anneciğimi de kaybettim" diye söyleniyorum.. Tuhaf bir rüyaydı.. Çok etkilendim.. Ağlıyordum uyandığımda hemen telefona yapışıp annemi aradım.. Çok korku canımın içi birtanem.. Ona olan aşkım babamdan sonra misli misli fazlalaştı.. Çok düşkün oldum birde evlendim sanırım o yüzden daha da arttı.. Babacığım zaten sürekli aklımda, kalbimde.. Gidişinin üzerinden nerdeyse bir sene geçti.. Hala kabullenmekte zorlanıyorum.. Cumartesi iftarda bendeydi ailem.. Anneciğim, anneannem, biricik kardeşim nişanlısı ve nişanlısının ailesi.. Sabahtan temizlik yaparken aklıma geldi en çok o akşam orda olmayı hakeden, benim mutluluğuma kardeşimin mutluluğuna ahit olmayı hakeden biriciğim olmayacaktı o akşam o iftar sofrasında.. Sesle ağladım isyan ettim gidişine.. Ve anneciğim için en güzel şekliyle hazırladım o sofrayı.. O benimle gurur duymalıydı.. Babacığım yaşayamadı o gururu anneciğim yaşamalıydı.. Ve bu sabah onun da gidişini yaşadım rüyada olsa inanılmaz etkiledi beni.. Ömrüne ömür katmışımdır inşallah.. Allahım onu başımızdan eksik etmesin.. Allahım ben anneme de babama da çok aşığım.. Babacığımın gidişini mi yaşamalıydım bu aşkın açığa çıkması için?? Hep böyleydi bu ama bu kadar hissetmiyordum sanki.. Yada ben öyle düşünüyorum özlediğimden dolayı.. Ne bileyim be güncecim ölümün ettiğini hiç bir şey etmedi bana bu hayatta.. En büyük ayrılıklar bile böylesi acıtmadı canımı.. İnsan başına geldiğinde anlıyor bunu.. Hiç bir sevda anne babadan değerli değil bu hayatta.. Birde eşim var şimdi.. Allahım o bambaşka bir yaşam.. Bambaşka bir değer.. Allahım ailemden başka kimseyi almasın benden uzunca bir zaman.. Dayanamıyorum.. Dayanamam biliyorum.. Hoş dayandım tam bir seneden beri yokluğuna dayandım.. Hiç bir ayrılık bu kadar yakmadı canımı.. Allahım mekanını cennet etsin.. Tüm dualarım bu yönde.. İzlesin bizleri ve mutlu olsun.. Tek dileğimdir..
