04 Eylül 2010, Cumartesi
saat: 18:16
bir devrin sonu...
eğlencenin bitmesi, hayatın gerçeklerinin bi kısmının daha seni aklına başına devşirmen için çarpması.
zaten kafamın karışık, "içimin" en yalnız olduğu dönemlerden birinde, 4 yıllık yol arkadaşım, aynı evi paylaştığım, en " yok " dönemimde beraber göğüs gerdiğimiz, beni en kıranı özlediğim günlerde sırtımı sıvazlayan, pes oynarken en keyf aldığım, wormste birbirimize kafa tuttuğumuz, aldığım nefese şahit olan, sınavımın olduğu sabahlarda uyanabileyim diye sabahlayan, en iyi dostlarımdan biri bu lanet eğitimi tamamladı, ve ailesinden gelen ultimatomla memleketine dönüyor artık.
dedim ya, bir dönem kapandı. eğlence bitti. o güzel ekip, o birbirini tamamlayan grup iyice parçalandı. bir daha kesişecek mi yollar? kimbilir...
güzel anılar, acı anılardan daha çok acıtır. çünkü, bir zamanlar o kadar güzel zaman geçirdiğini hatırlarsın.
üniversite kapısından ilk adım attığım günü hatırlarım. güneş daha umut saçardı ısı ve ışıkla beraber, daha rahatlatırdı oksijen, daha çok yol vardı önümde, çok tecrübe vardı edinilecek.
büyümek, tecrübelenmek benim benliğimde yozlaşmak haline dönüştü, saflık gitti takvimlerde yapraklar azaldıkça. o, çok uzak gözüken günlere ulaştık işte, geçti 5 yıl, acı...
o günleri, eğlenceleri, paylaşmayı, herşeyi çok özleyeceğim. eğer bir cennet varsa, ben o günlerde, cennetin kapısından kafamı şöyle bir sokmuş sayılırım içeri.
elveda sevgili dostum
ikimizde biliyoruz ki, daha iyi bir hayatta, her zaman beraber olacağız. bu dünya için, sefil varlıklarımız için, elveda.
antimatter - leaving eden
