04 Eylül 2010, Cumartesi
saat: 19:17
ilk gün kendimi çok rahatlamış hissediyordum ama şimdi her tlf çalışında , her mesajda heyecanla yerimden hopluyorum.karşı taraf da domuz gibi inatçı ve beton gibi olmaya alışkın olduğu için beklediğim tlfnun gelmeme olasılığı oldukça yüksek korkarım.
işi nası bu duruma getirdiğimi düşünüyorum,getirmeme olasılığım var mıydı, ortak bi yol bulabilir miydik,benim yapabileceğim herhangi birşey var mıydı diye düşünüp duruyorum ama eminim ki yok.bundan sonra olur da beni ararsa kendince bişeyler yapabileceğine karar vermiş olması gerekiyor zaten.
çok merak ediyorum o da benim gibi evde kalan eşyalarımı falan görünce etkileniyo mu?en son konuştuklarımızı düşünüyor mu diye
az önce İlhan'la konuştuk,içimdeki tedirginlik hafifledi konuşurken.İlhan karakter olarak aynı ben,onun da eşi U.gibi, soğuk, buzdolabı, ilgisiz falan...bana sen güzel,akıllı, iyi huylu,süpersonik bi kızsın, bunları düşünenin sen olmaman gerekir dedi, herşeyi akışına bırak sakinleş falan..ben de kendime yapcak bişiler bulmaya çalışıyorum işte.ama dün gece yalnız değilken bile kafamda hep bunun döndüğünü farkettim, ve buna acaip şaşırıyorum.4.5 yıllık erkek arkadaşımdan ayrıldıımda bu kadar etkilenmemiştim ben ya:/
