05 Eylül 2010, Pazar
saat: 04:46
sinir uçlarım derimden taşıyor. en ufak seste yeter huleyn deyu küheylan bir edayla dünyayı karşıma alacak oluyorum, götüm yemiyor. insan hem bu kadar kızgın hem bu kadar korkak olmamalı. pek tabi bu gerilimi duymayan kulağıma yorarak kendimi kandırıyorum. bu gerilimin müsebbibi solumayan ruhumdur, amin. bir sonraki adım, bunun sebebini bulmaktır, ileri. her sebep bir diğerine gebedir. sebeplerden sebeplere bağlanı bağlanı giden bu yolda, gösterdiğin hedefe şaşı baktıysam, belki de genetiktir.
öngörebildiğim en yakın geleceğe en az iki reenkarnasyon var.
en rasyonel tezahürlerime bile fantastik edebiyat sızıyorsa, suç onu dışlayan medeniyetindir benden söylemesi.
şu suçu buna, bu suçu ona, taksimin bitişiyle yükselen yaylılardan romantizme hızlı geçişimiz, geniş açılı bir gözümle-görmedim-tvnin-yalancısıyım-geniş-yeşil-düzlüğü ile taçlansın.
süprizlere açığım canım hayat,ver gelsin, elini korkak alıştırma.
bir de, sana açık kucaklar kara toprakla dolsun. kıskanmaya cesaretim var allahıma şükürler olsun.
