05 Eylül 2010, Pazar
saat: 07:02
geldim yeniden bakalim.
ucuncu haftasonu bu.
ilk basta korlemesine 'ben bu isi biliyorum yaa' diye daldigim seyde bir duraklayip, geri adim atip, hafiften bir tekrar alisma sureci de yasamadim degil.
daha hic bir sey baslamamis gibi, okulla ilgili her sey onumuzdeki hafta hizlanacak. kontrat bile imzalamadim henuz, kalacak bir yerim yok. surekli ivir zivir seyler almama engel teskil etmiyor bu ama. en son super indirimli haftasonundan yararlanip yatak aldim mesela. garip geliyor acikcasi hepsi. yatak satin almak. ev tutmak. elektrigi actirmak.
eger boston'da olsam hayatimin ne kadar kolay olacagini da gormus oldum. kolayca kurulu bir duzenim olacakti. gunlerce mahalle mahalle gezmeyecektim nerelerde yasanir diye, esyalarimi nasil tasirim gibi bir derdim olmayacakti, arayip hadi cikalim diyecegim insanlar olacakti daima etrafimda, tekrar bir yeni cevreye girme stresi olmayacakti. tabi ki her sey gecen haftasonu gibi olamazdi her zaman ama yine de bir ama var iste. diyorum ki evren yeniden baslamami istedi, zor olani sectirdi, vardir bunda da bir hayir. burada da bir iki insan yok degil yardimci olan. mesela bir arkadasimin evinde kalmaktayim rahat rahat geldigimden beri. ama yine de son bes senemi beraber gecirdigim insanlarin yeri baska olacak haliyle.
soguktu ilk defa dun ciddi derecede. ruzgarli.
buradaki insanlari da bir garipsedim gunce. hani arkadas canlisi midwest insanindan ote gevezeler. Alakali alakasiz konusuyorlar. 'gol ne tarafta'dan girip muhabbet aciyorlar, elimdeki torbayi gosterip 'aa ayni yerden gelmisiz' diyorlar, sacimi tutup uzun uzun inceleyen bile oldu rengini begenip. yardimci olmuyorlar da degil, metro kartima koyacak bozuk param kalmadigimdan uflayip puflarken hemen yardima yetisti mesela birisi.
yine de bir urkeklik, korkaklik var ustumde. nereye gitsem kosarcasina asiyorum yollari, hep acelem var. gereksiz oldugunu bile bile hep bir guvende olmama korkusu var icimde. sanki her sey bir anda tepetaklak olabilirmis gibi, her an kotu bir haber alabilirmisim gibi geliyor. jp ile konustuk olanlari, gulup gectik ama izler o kadar cabuk gecmiyor anlasilan. boylece gecen iki senenin uzerimde biraktigi etkileri anliyorum, gozlemliyorum yeni yeni.
iste boyle bir sey.
