06 Eylül 2010, Pazartesi
saat: 22:13
ayvalıktayım, sarımsaklı da daha doğrusu. bir haftayı geçmiş, bana o kadar çabuk geçti ki sanki 3 güncük.
canlarım ciğerlerim burdaydı, dolu doluydu. altüst etmediğimiz hiç bi yer kalmadı valla.
onlar gittikten sonra iyice ıssız kaldım.
adamın biri içinde e harfi geçmeyen bir roman yazmış bu arada, oha dedim. neyse ara nağmeydi bu. geç.
dün gecemi anlatayım bak sana. hava kararmadan sahile indim. güneş batmadan değil, güneş kavuşmadan önce. hepimizin bildiği gibi güneş batmaz kavuşur. müziğim de yoktu biram da. bir tek ben oturdum havanın kararışını izledim, yıldızların çıkışını. orda tek başıma. sanki herşeyi o kadar net gördüm ki bi an. karanlık çok iyi geldi.
dün falcının tekinin söylediklerini düşündüm o karanlıkta. içimin bir anlamda ölmüş olmasını. haklıydı ki.
bak şimdi masamda biram, karşımda sahil. yarın kuzenim canım geliyor, onu cunda da götüreceğim süper yerler keşfettim.
ve son bir hafta.
