06 Eylül 2010, Pazartesi
saat: 22:35
burada olmak burada olmamakla eşdeger.
gunce sana demedim bunu
şu an oturduğum bu eski sandalye'ye
bu çok eski ahşap masa'ya
bu şehirden uzak
ama
dört bir yanından yol geçen şantiye'ye
dedim.
içeride oturduğum bu odada
türkü seslerinden başka
duvarlarda buranın sahibinin çektiği turkiyeden
ve dunyadan fotoğraflar asılı hepsi siyah beyaz
bahçeyle ilgili dergiler gördüğüm en canlı renklerdeki çiçekler
sazına akord yapmak uzere geçirilen vaktin göz kapağımı açma kapama hızında olmasını istemem gibidir burada olmak ve olmamak
bu akşamı 3farklı şekilde geçirecektim
burada olmam 3. tercihim
benim tercihim bu, kader(in tercihi) çizgisine paralel.
bayramda ki planım da kader çizgisine paralel olacak mı
yaşamak dediğin bulunduğun yerde oldugunu hissetmek demektir
ben daha buradayım diyemiyorum kendime
başka başka yerlerde
bu odada bulunan 3 kişiden daha başka kişilerle beraberim
gunce anlamadım ben seni :) sen de beni :)
zati beni bir kişi anlar
ne guzel anlar.
7 çeşit kısa yazılar okutturdum arkadaşlara herkes seçsin birini dedim
dördümüz de farklı yazıları seçtik
kimi sevgiyi
kimi bilgiyi
kimi cesareti
kimi iyiliği seçti
beni tanıyan bilir benim neyi seçtiğimi
:)
seçilmeyen yazılar ise şunlar:
doğruluk
hayr
övgü
bunlar bizde yok gunce
