07 Eylül 2010, Salı
saat: 13:47
dünya ne garip ve ne kadar küçük belki kocaman ama aslında çok ama çok küçük bir garip diyar.
bagdat ta bi kaç ıraklıyla tanıştım ya insanların yüzünden acıyı okuyabiliyorsun ama bi okadar da güçlü kalplerini hissediyorsun. o kadar kötü olaylar yaşanmış ki burda hepsi insanların açgözlülüğü yüzünden pardon düzelteyim devletlerin açgözlülüğü. malum ya petrol bakımından çok zengin olan bu ülkede daha bir çok değerli maden var. bu yüzdendir ya hiç bir zaman rahat bırakılmamışlar. ama bir gerçekte var ki kendi ülkende eğer rahatı başka ülkelerden umarsan hata yaparsın. bu çok açık ve gerçek. saddam dan nefret eden bir çok insanın aslında bugünlerde onu mjumla aradığını söylüyor insanlar. eskiden paramız yoktu ama huzurumuz vardı diyor insanlar. şimdi ırakta para çok gibi görünüyor aslında birileri kepçeyle götürürken çay kaşığıyla buralarda para çok izlenimi yaratıyor. asıl olan bir şey var özgürlük yok burda eskiden nasıldı bilmiyorum ama özellikle bagdatta hiç ama hiç huzur yok. belkide zamanında direnmemenın kefareti ödeniyor.
Atatürk ne demişti manda ve himaye kesinlikle kabul edilemez bunu yaklaşık 90 yıl önce söylemişti ne kadar doğru demiş bir halk kendi insanı dışında kimseden medet ummamalı.
çok saf ve temiz olan bu insanları böyle görmek üzsede kendilerini ancak kendilerinin kurtarabileceğinin de bilincindeyim.
