08 Eylül 2010, Çarşamba
saat: 07:40
off bu sefer feci sıçtım.düşünüp düşünüp sinirimi bozuyorum.insanlar nasıl bu kadar kontrollü olmayı başarıyor ve ben neden bu kadar dengesiz değişken bi ruh haline sahibim,yapacağım şeylerin sonunu düşünmeden saçma sapan adımlar atıyorum?
G.nin dediği gibi bir psikolog aramaya başladım, şimdi netten bakıyorum,elimde olsa öğlen gitcem konuşcam,belki rahatlarım biraz,belki gerçekten işe yarar kimbilir?
U. tuhaf kabul ediyorum ama benim onun tuhaflığını bilerek bazı şeyleri dikkate almamam lazımdı,oysa ben naptım adama kızıp,kafamda kurup kurup kendisini kötü hissetmesini sağlayacak abuk bi sms yazdım bi güzel yolladım.En sonda söylenmesi gerekenleri en başta söylememeyi ne zaman becereceğim acaba?Allah beni bildiği gibi yapsın:(
edit: inanamıyorum ama aha da şimdi U.dan gülücüklü mülücüklü boşver bu smsleri ortada sorun yok falan diyen bi msj geldi.ilginç,yine rahatladım.bi daha tlf mlf etmem,sms de göndermem ben bu çocuğa,her seferinde sıçıyorum.şu koyun modumdan çıkıp, kalkıp hazırlaniim bari.
