10 Eylül 2010, Cuma
saat: 15:02
Ama ben beklemekten sıkılıyorum. Zaten tanımadığım bir kalabalığın içine zoraki sokulmaktan hoşlanan bir mahlukat da değilim, yemek memek beni ilgilendirmiyor. Ben görevimi yapıp çekilecektim ne güzel. Sabahtan beri iki ayağımı bir pabuca sokturdukları yetmiyor, şimdi de bekletiyorlar. O kadar hazırlandım, alo dendiğim an çıkacağım ama bekle bekle çok sıkıldım!
rahat rahat takılmak varken, böyle elbiselerin, saçın ve makyajın içine sıkıştırılmaktan da hoşlanmıyorum.. çünkü herşey plansız gelişip, daha da angarya haline geldi. Neyse, demem oki çok sıkıldım yahu..
Sıkıldığım başka bir mevzu da, bu ay üç arkadaşımın evleniyor, birinin nişanlanıyor, bir diğerinin bir kez daha doğuruyor olması. Herşey arka arkaya patlıyor ve ben neden sürekli koşturmak durumunda kalıyorum anlayamıyorum. İnanılmaz boğucu ve sıkıcı gelmeye başladı artık. Bunlar yetmezmiş gibi bu yıl hatta şu son iki ay, daha önce görmediğim kadar hamile gördüm. hem düşünmediğim bir kaç mevzu, hem de sağlık problemleri dolayısıyla. Hala daha görmeye devam ediyorum.. amma velakin yeter lan!
Yeter çünkü bir noktadan sonra düşünmeye sevk ediyor, yersiz ve rahatsız edici bir şekilde.
Şişmiş göbekler, düğünler ve kalabalıklarından artık olabildiğince uzağa kaçmak istiyorum..
Tüm bunların lafını bile etmek o kadar boş geliyor ki şu an.
ve tüm bu can sıkıcı mevzulardan sebeplenen biçimsiz yüzeyselliğimle o kadar çok geyiğe vurmaya başladım ki herşeyi. halbuki vurmak değil sarılmak istiyorum ben geyiğe, şefkatle.
ühü..
