11 Eylül 2010, Cumartesi
saat: 21:24
ne kadar garip geliyor herşey bana. kendimi ruhsuz ve anlamsız hissediyorum. ama bir o kadar da hayat dolu. bu dengesizliğim öldürüyor beni.
bütün gün -yapacak hiç bir şeyim olmadığında- sürekli düşünüyorum. anlamlı şeyler,anlamsız şeyler. ağdaya gitmem gerek mesela,ama hep gittiğim kuaför kapalı,bir başkasına gidebilirim ama utanıyorum. oysa bir herife bacaklarımı açmaya utanmadım hiç. düşünüyorum,geleceğim için planlar yapıyorum,hedefler koyuyorum,yapmamam gerektiği halde buna insanları dahil ediyorum. çikolatalı kurabiye yapmayı öğrenmek istiyorum,okuduğum kitabı bitirip,hemen yeni bir tanesine başlamak istiyorum. uzun uzun yürümek istiyorum. bla bla. bütün gün bunlarla beraber başka bir sürü şey var kafamın içinde. çok fazla cevap arıyorum belki aramam gerek. bunları bir kenara koyarsak,duygusal dengesizliğim beni deşiyor. yapmak istediğim şeyleri bulamıyorum. ne yapsam mutlu olurdum bilmiyorum. kısmen mutluyum. sanırım şu anda hayatımda en çok yer kaplayan o kıza ihtiyacım var. onunla bütün bir gün geçirmeye. kahve içmeye,alışveriş yapmaya,fotoraf çekmeye.
i have no soul.
