14 Eylül 2010, Salı
saat: 15:37
dokunmak istemiyorum sana yanında uyandığım sabahlarda.
öyle savunmasız, kırılgan, güçsüz ve sevimli oluyorsun ki, yüzünü sevsem, canını yakabilirim gibi geliyor.
canım yanıyor aynı oksijeni paylaşırken senle.
birgün "yine" gitmenden, birgün, başına birşey gelmesinden korkuyorum.
canının yanması, ağlaman, zarar görmen.
asıl paranoyayı tadıyorum.
ben, kendimden başkasını önemsemeyi öğreniyorum...
kutsanmışım gibi akıyor lanet hayatım sen beni " yine " öptüğünden beri.
doğru kararlar vermiyorum, çünkü gerek olmuyor, herşey doğru gidiyor. doğru sapağa saptım seninle.
doğru kavramını hissediyorum içimde akın akın, kalkanımı indiriyorum.
savaş yaralarımı gösteriyorum sana, en acıyan dikişlerimi, hatta, içinde senin hançerinden oluşanları bile gösteriyorum.
zaman aktı, yaralarım beni "bu" adam yaptı.
ama değişmeyen tek şey, küllenen aşkımın alevlenmesi oldu.
bileklerimi kesmek geliyor içimden. yanlış anlama, ölmek ya da acı çekmek için değil...
derim bile aramızda engel olduğu için...
toto- africa
