18 Eylül 2010, Cumartesi
saat: 01:36
Hiç özlemiyorum açıkçası. Merak da etmiyorum. Sadece ilgisi hoşuma gidiyor. Her buluştuğumuzda benim gözüme girebilmek için hayatı fazla ciddiye aldığını,ciddi olduğunu göstermek için çabalamasını takdir ediyorum ama sıkıyor da bazen.
Biliyorum dışarıya karşı fazla ciddi bir ifadem var. Ama içimse tam tersine yılışıklık ile geyiğin sınırlarında dolanıyor. Ama asla yılışık değilim gurur dizginler beni.
Aramızdaki durum gittikçe sevgili olma konumuna getiriyor bizi. Zaten her buluştuğumuzda ondan hoşlanıp da açılan adamların beni nasıl kıskandıklarını falan anlatıyor. Sürekli olabilir yani demeye getiriyor.
Ama ben saçma bir adam olduğumdan hiç bir şekilde adım atmıyorum. Niye diye sorarsan; fazla ciddi takılıyor bu sefer de. Geçen buluşmamızda üstü kapalı şekilde söyledim ben bu aralar ciddi düşünmüyorum dedim. Bu aralar benim aradığım one night sadece. İşini gör geç. Yorgunum günlük,kalbim;aklım kimsenin sorunlarını göğüsleyecek gücü barındırmıyor.
Ha onunla beraber olsam el üstünde bir hayat geçiririm. Kızın niyeti zaten evlenmek. Babası ilçe emniyet müdürü. Sikim taşağıma denk bir hayat sürdürürüm. Ama ben hiç bir zaman paraya bilmem neye önem vermedi. Cerenlerin 3ü alışveriş merkezi biri de şehrin merkezinde mağazaları vardı. O kızdan da ben ayrılmıştım.
Ama benim istediğim bu değil. Ben kendi ayaklarım üzerinde dururum,babası zengin olmasın kültür düzeyi bana denk olsun,kafası benim gibi çalışsın. Benim istediğim bu. Hoş daha ortada olmayan birisini bu kız kadar da tanımam kim bilir ne kadar zaman alır.
Bir kere de farklı davranıp bana ilgi gösteren birisini denesem mi acaba? Bilmiyorum günlük...
Bu arada ilkokul arkadaşımı gördüm bugün mekanda. Bir kız arkadaşıyla geldi. Satışım iyiydi bugün :) yanında sevgilisi olan bir sürü kız baktı kaldı :D Dışım ne kadar ortam çocuğu gösteriyorsa içim o kadar saf aslında benim. Evet sorun aslında buradan kaynaklanıyor.
Ben saf bir adamım günlük. Fazlaca hem de. Fazla el değmemiş. O yüzden gören al beni al beni diye boğazıma yapışıyor.
