18 Eylül 2010, Cumartesi
saat: 13:59
Bilinçaltım, anladığım kadarıyla sağlam bir ders verdi bana uykumda çiziktirdiği kabus ile.
Doğru anlamlandırmış olabilir miyim, emin değilim; biliyor olmama rağmen, zihnimin tozlu kuytularına iteleyip bilmiyormuş ayağıyla duygularımla sarıp sarmaladığım ruhumdan sakladığım gerçekler..
"...Sanki birden bende kalan çok az gücü içimden bir ıslıkla çıkarmışım gibi ıslık çalarak uyandım ve kendimi yere bıraktım. Halının üzerinde ağladım."
acaip günler yaşıyorum.
