18 Eylül 2010, Cumartesi
saat: 18:50
bir gün önce bir yerlere 'her şey güzel olacak' yazıyorum bugün diyorum ki sen şanslı birisin herşeye rağmen!
1 yıl olmuş ben işten ayrılalı 5 ay olmuş evimden ayrılalı evim diye konuştuğum yerin farklı,odamın yatağımın...
sabit gözüküyorum, içimde ki göçebe duygusu geçmiyor bi türlü..
aynı mekanlar aynı semtler benim dilimde sürekli 'neresi sıla neresi gurbet'
yakınlarında kalsam olmuyor uzağa gitsem bitmiyor umrumda olmasın desem gönlüm el vermiyor hiç birşey olmasa bile zamanın yoksun geçişi bir gece aniden içime oturuyor..
dertleniyorum işte kocaman bir boşluk oluşuyor içimde özlesem nasıl özlediğimi bilmiyorum..özlemekten korkuyorum..yakınlık işe yaramıyor diyorum ya uzaklık bir o kadar koyuyor! kendim için nedenleri geçtim artık neden beni böyle yoksun bırakıyorsunuzları neden böyle sinirliyimleri neden neden neden..
başka nedenlere savruluyorum..neden onlar için birşey yapamıyorum neden keyiflendiremiyorum neden bu tatminsizlik neden bu huzursuzluk neden bu kargaşa neden bu sevgisilik müdanasızlık!!!
içim kıyılıyor nedenlerden..
şanslıyım evet. beni seven sevgisine minnet duyduğum mutlu olduğum insanlarım var...zor a düştüm mü elini uzatan çekilmez olsamda inadına seven elimden tutan destek olan keyfimi yerine getiren.. şanslıyım evet bir işe sahip olmanın parasızlığıma değil keyfime engel olmasına üzülen insanlarım var.. hasta olsam bakacak yolda kalsam gelip alacak beni ben olduğum için yanımda olan.
ama hiç bişey sizin yoksunluğunuz kadar içime koymuyor kızzgınlıkla özlüyorum işte öfkeyle seviyorum...iyi olsanız ya o koca boşluğum dolsa...
