18 Eylül 2010, Cumartesi
saat: 21:01
senin hayat gördüğün yerde
ölüm görüyorsam ben umutsuzca
bağışla beni.
karanlık geçen günlerin ardından
karanlığa teslim olmuş bu adama
saf aydınlığa inanan insanlara acıdığın gibi
acı bana da.
böyle değildi hergünümüz dediğimiz zaman
inan bize ve sessiz çığlıklarımıza.
her daim dilimizden dökülmezdi acı sözler,
lakin döndüyse eğer kelimeler,
can alan bir katil sürüsüne,
bilki senin hayat diye bildiğin
bu perdesiz ve sonsuz sahnedendir.
kalp dediğin boşluğa
oturmuşsa eğer soğuk bir taş
bilki hatırlayamadığımdandır
sevgi dolu sıcak günleri.
anlamını bilmediğim tüm iyilikleri unuttum.
kimdi ilk ihanet eden kendine bilemedim.
ve şimdi yarattığım bu adamı
tanrının sol elini
bir tek sen affet.
ve düşün son bir kez daha,
değer miydi tüm bunlar diye.
