19 Eylül 2010, Pazar
saat: 18:37
insan hayatı her koşulda eşittir. çocuk ya da büyük ya da bebek olmaksızın. anlamadığım anlamak için çok uğraştığım şeyler var. patlayan bombalarda devlete fatura çıkardığım da çok oldu ve hatta anlamsız zamanlarda kritik anlarda öldürülen askerlerin dahi, danışıklı dövüş olduğunu düşündüm sık sık.
ama artık ayıp. çünkü, dün gece taksimde çıkan olaylarda bir çocuk vurulsaydı polis tarafından, kıyametler kopardı, kopartılırdı ve ben de evet abi derdim, yazık. ama neden kimsenin, özellikle örgüt yandaşlarından birilerinin, zeynep isimli 15 aylık çocuk ayaklarını kaybedeceği ve hatta mayın saldırısında yaralandığı için sesini çıkarmadığını anlamıyorum. hani nerede çocuk hakları ?
ya da, dün gece taksimde 'çoğunun çocuk olduğu tespit edilen' terör örgütü yandaşları * ki güzelleme yapmaya gerek yok, örgüt yandaşına terörist denir * herkese saldırırken acaba bu kadar 'çocuk hakları, çocuklarımız hapiste' diye basbas bağıran insanların, hiç akıllarına gelmedi mi, o kargaşa da bir çocuğun babasının ya da annesinin ve ya hut bizzat kendisinin ölebileceği ve ya yaralanabileceği?
neden bu taraflı bakış.
hayır. yok böyle bir ayrım. çocuk büyük yaşlı herkes yaşama hakkına sahiptir ve canına kastedilen kişinin karşısındaki kişinin çocuk ya da büyük olması yapılacak müdafayı haklı ya da haksız kılmamalıdır.
zira, katli vacip ise katledilmedilir.
bu kadar da hayvanca konuşuyorum evet.
yeter lan!
