19 Eylül 2010, Pazar
saat: 21:28
Bir gün daha bitti.
Bomboş bir gün. Yataktan tembellikten 15.00da kalktım ..Sonra her zamanki gibi internette zaman öldürmeye hazırlanıyordum ki annemin seslenmesiyle kendime geldim.
Zaten sabah uyku sersemi telefon konuşmalarını duymuştum.
Teyzemle konuşuyordu sanırım.
"iyice kötü oldu.Odasından çıkmıyor.
Yanımızda oturmuyor. Konuşmuyor.
Sürekli kitap okuyor.Üstüne gitmek istemiyoruz.Ama çok stresli şu sıralar."
büyük ihtimalle teyzemin
"dilanı özledim" lafının üzerine söylendi bunlar..
evet günce.
odamdan çıkmıyorum.
Sadece karnımın içindeki davulları susturmak için arada bir mutfaga gidip tıkınıp geri dönüyorum odama.
Sonra kimseyle konuşmuyorum diyebilirim.
Evet evet . Yanlış anlayabilirler diye en iyisi mi hiç anlamasınlar diyorum.
Belki bir kaçış benimkide.
Evet kitap okuyorum.
Kendi hayatımın ne olacagını düşünmek istemiyorum çünkü su anda . Başka hayatları düşünmek,okumak merak etmek daha iyi geliyor.
Bir nevi kafamı topluyorum..
Müzik dinliyorum çünkü şarkı sözlerinde bir şeyler bulmak beni mutlu ediyor.
Stresliyim evet..
Tüm arkadaslarım hayatına yön verirken ben kendim için hiçbir şey yapamıyorum..
Bütün bir senemin Boka gittigine mi yanmalıyım dersin ?
saglıklı düşünemiyorum affet günce :S
