21 Eylül 2010, Salı
saat: 19:18
onun gibi bi adamı sevmemek için insanın resmen ruhsuz olması lazm... :))
o kdr tatlıki , bütün önümüzdeki zorluklar farklılıklar ve aşılması zor şeylere rağmen ona giderek aşık oluyorumm...
ama bugun beni bırakıp yutdışına gitti , önemli bi durum olduğunu ve cuma dönüceni söledi ve ona neden gidiosun die bile sormadım...
güvenmek böle bişeymiş..gerçekten gitmesi gerekioki gidio...anlatmak isterse anlatır...
normalde yarın görüşecektik.. cumartesi sbhtan akşama kdr dersimiz var ama o gün derse fln gitmiceni bütün günü beraber geçiricemizi söyledi... bunu nasıl yapıcak bilmiyorum ama o elbet herşeyin bi yolunu bulur...
o kadr kibar , anlayışlı ve sabırlı ki... onunlayken ne , neden, nerede , nereye , kimle gibi hiç bir soru sözünü kullanmaya gerek duymuyorum...
herkes onu o kdr çok sewiyoki ben kendimi çok şanslı hissediyorum...
ve bu hayata yalnızca bir kere gelmişken böle bişeyi gerçekten yaşamak istiyorum...sonu ne olursa olsun...
hiç bi zmn gülmediğim kdr güldüm onunlayken , hiç yürümediğim kdr yol yürüdüm , hiç bilmediğim şeyleri öğrendim.. hemde bunların hepsini sadece bir ayda yaptım...
beni ben olarak kabul etmesini , benmle çocuklar gibi gülmesini , sokakta herkese sataşmasını, gittiği yerleri , sewdiği şeyleri , bana bakışını herşeyini çok sewiyorum...
bana herşeyi unutturdu , mutsuzluğumu yalnızlığımı , bütün hayatımı doldurdu...
ben onun gibi bi adamı hiç tanımadım..
bizim gibi değil , ama benm gibi olmak için gerçekten çabalıyo...
onunlayken ne yapacağımı , nasıl konuşcamı unutuorum tecbübesiz küçücük bi çocuk gibi...
onun da dediği gibi bu hoşlanma aşık olmaya dönerse o zmn ne yapıcaz bilmiyorum...
ama şuan onunla olmaktan başka hiç bişey umrumda değil...
mutluyum hatta mutluyuz!!!!
