22 Eylül 2010, Çarşamba saat: 00:21 inception ı izledim biraz önce. paranoyalarım kabardı. yolda düz yürüyemedim falan. böyle böyle şeyler işte. sallandım biraz. üst katmanlardan birinde bir sorun çıktı belki. ya da rüya olduğunu öğrenince bir sarsıntı yaşıyorsun ya oydu belki de. Benim totemim ne diye düşündüm de geçmişi anlamlandıran bir nesnenin olmadığını fark ettim. bazen herşey ne kadar da fazla anlamsızlaşıyor dedim. Benim "Mal"ım ne yapıyordur dedim bir an. :) Ve sonra dedim ki biz zamanımızı doldurmuşuz be canım. Ne kadar fantastik bir yaşam bu...Yanıbaşımda annem ütü yapıyor. Evet ortaokuldan kalma bir canlandırma bu. küçükken odam yokken salondaki masada ödevlerimi yapardım. Ve evet aynı masanın başındayım şu an. Geceden uzak durmanın yolu en erken vakitte uyumaktır. Uyumak bire kaçıştır aslında. Psikolojik sorunlarını aşamayan insanlar sürekli uyuyarak aşmaya çalışırlar. Uyumak mı gerçek dünyadan kaçış yoksa uyanmak gerçek dünyadan kaçış mı? Uyuyunca yaratılan evren gerçek olsa üzülür müydük gerçekten? Maddenin kişiyi uyuşturduğu kesin peki bunu sadece toz ve çiçek mi yapar? Herkesin uyuşturucularla yaşadığı bir dünyada sadece birkaçının illegal geri kalanınınsa tamamen yasal olması komik değil mi? Asıl tehlikeli olanların zihinsel uyuşturucu olduğunu fark edince yapılması gereken bu zehirden kurtulmayı istemek ve çabalamak mı yoksa mal aramaya devam mı etmek? Niye uyanamıyorum bu rüyadan? Niye hala "hadi yat yarın erken kalkacaksın." diyorum kendime? Kafasına sıkanların aslında büyük bir cesaret örneği gösterdiklerini anladım artık. Korktuğumuz şeyin uyanacağımız dünyanın daha büyük sorunlar getireceği. Sanırım birşeyler beklemeden uyumalı. Görevini tamamlayınca zaten birisi uyandıracak seni. Belki de o yüzden kulağıma müzik gelmiyor bu aralar... Bekliyorum. Bekliyorum. Bekliyorum ki beatus' target='_new'>fizy.com/#s/1ok117]beatus vir ile uyandırılayım. Mattheus