24 Eylül 2010, Cuma
saat: 16:14
Yasak bir aşk heyecanı vardı gözlerinde sanki. Seninle olmayı istemek bir suç gibi geldi o an. Herkesin suçsuz olduğuna inandığı bir hapishanedeki tek gerçek suçsuz olduğumu hissettirdi bana bu hal. Sen ne kadar benim olduğunu söylesen de ben seni bende hissedemedim ki hiçbir zaman. Ne o ana özel bir duyguydu bu ne o andan sonra değişecek bir yanılgı. Bir türlü üzerinden çıkarmadığın en sevdiğin ama sana hiç yakıştıramadığım bir elbiseydi. Mutluluğun, huzurun sıcaklığını hissettiğimiz günlerde rahatsız etmese de, dargınlığın soğuk anlarında hep hissettim o elbisenin seni ısıtmadığını. Ayrılık mı? O hiç düşünemediğim bir dünya cehennemiydi içinde olmamızı istemediğim.
Peki neydi seni benden uzak tutan? Beni sevdiğini unutturan!
Artık o yok sen varsın dediğin o dimi kopamadığın. Hala geceleri o mu yanında uyumasını istediğin?
Çok şükür yok böyle bişi..
