26 Eylül 2010, Pazar
saat: 19:48
Kimse beni anlamıyor.Anlamalarını da bekleyemem zaten.Yaşanmadıkça bilinmiyormuş anladım.
Hala bir haber yok Çıldırmak üzereyim.
Suratımdaki sivilce sayısını hesaplamayı bıraktım.
Sivilceler yetmezmiş gibi bir de "uçuklar"la başım belada.
Dudagımda bir dudak daha var gibi hissediyorum.
Ve gercek su ki aynaya bile bakmak istemiyorum.
"Hadi kabul edildin desinler hemen valizimi toplayıp gideyim"
tek derdim bu !
Her geçen gün yok oldugumu hissediyorum.
olumlu düşünecek halim kalmamış..
yine de hayırlısı diyorum !
