26 Eylül 2010, Pazartesi
saat: 23:42
Kendime gelme kararı aldım. Dış dünyadan bağımsız bir hayal dünyasında yaşamaya devam edeceğim fakat dış dünyaya adapte olamama mızmızlığını bir kenara bırakacağım.
Yıkandım. Bir boka yaramadığını bilmeme rağmen papatya suyu sürdüm. Saçlarımı kuruttum. Bir haftadır ne yaparsam yapayım güzel olamıyormuşum gibi geliyordu. Bugün güzel oldum. Öyle eşek-semer ilişkisinin bulunduğu günler oluyor. Ne tür operasyondan geçersen geç güzel olamıyorsun. Ha işte akşam saatlerine doğru düzeldim, ruhen de fiziksel olarak da düzeldim sanırım.
Şükür ki yarın dersim sabahın köründe değil. Komşumun albümünü cd çalarıma yüklemeyi unutmamam lazım. Ama Salı günü 7'de kalkmama rağmen derse yetişememiş olduğum gün mükemmeldi. O saatte kalkıp yapacak hiçbir şeyinin olmaması kadar güzel bir şey olamaz. Yarın dersim 13'te. 10'da banka işlemleri için evden çıkmam lazım. Sonra aldığım çizmeleri iade ederim. Yine de daha fazla yıpranmasını göze alarak bakkala giydim onları. Çok güzeller ama adiler.
Saati 23 yapabildiğim için memnunum bugün. Gün geçecek gibi durmuyordu. Ama derste komaya girecek kadar grip değilim herhalde, daha iyiyim. Şimdi yine Two and a Half Men'in birkaç bölümüyle oyalanacağım. Sonra yatıp uyuyacağım.
Şey gelsin Bee Gees'den, Close Another Door. Çok tuhaf hisler uyandırıyor bende. Üzerimdeki hissiyatı dünyada taşıyan tek insan olmadığımı hissettiriyor. Ama 10 kere dinlemek suretiyle piç ettim galiba çoktan. Artık hüzünlü gelmiyor.
