30 Eylül 2010, Perşembe
saat: 09:17
Her sabah aynı şey.İşle ev arası bi hayata sahibim nice zamandır.Üstelik birde sonbahar kapıda...Büsbütün kapan şimdi içine.
Eskileri unuttukça kendini hatırlatan ulaşılmaz istekler haline geliyor kayıplardaki kazanımlar.
Çocukluğa dönüş.Umudumu yaralayan tüm sevdiklerime yada sevmeye zorlayan sebeplerle büyüttükleri sevğime sahip çıkamamak...
Kaçmanın haz verdiği anlarda nerelerde olduğumu merak eden gerçeklere inat bayağılasan ve suçlanan sevğilerin hesaplaşma vakitleri şimdi.
İçimde taşıdığım onca acıya ragmen 'an'içinde olsa gülümseyebilmek kadar degerli hiçbir şeyim kalmadı.
