30 Eylül 2010, Perşembe
saat: 14:25
bu saatte eve geldim.şaşkınım.
gelirken uykusuz almak için D&R'a girdim.çok boş vaktim varya! bide kitap aldım.aslında itiraf etmeliyim çok güzel bi kız vardı,aralarda dolaşan.luke rheinhart neden kitap yazmıyo ya diye kızında duyabilcegi ses tonuyla söylendim.ya pardon burda zar adam var.sizin dediginiz yazarın kitabı deyince.hea o cok oldu cıkalı ben onun oglunu bile okudum dedim.tavsiye ederseniz alabilirim belki dedi.valla alın okuyun pişman olmazsınız hem okudukça beni hatırlarsınız belki dedim,öyle bi gülüş attıki bu gülüşü 200 km öteden görsem yollu oldugunu anlarım yani.yanda starbucks vardı şansımı deniyim dedim.bişiyler içelimmi şurda tanımadıgım birisiyle dertlesmeye ihtiyacım var dedim.
tamam dedi oturduk iki makiyato aldık fırt fırt çekerken muhabbet aldı basını gitti.samimiyetimiz costu.işte bu özelligime bayılıyorum ya.nasıl bi tatlı dilse her türlü yılanı deliginden cıkarıyo namussuz:p
neyse telefon numarasını aldım bide yol üstünde indirdim onu.adı merveymiş.
heralde türkiyede 3 kızdan birinin adı merve olsa gerek! aslında ben onun adını böyle selin,tugce olarak düşündüm o tip vardı onda ama tutmadı.
eve geldigimde kardeşim babam annem yemek yiyolardı.
aile meclisi tam toparlanmış olduk.
birden gelecegim söz konusu oldu.annem bu cocuk işi asmaya başladı diyerek girdi konuya.
ee almanyada olmadı napıcaksın bundan sonra devammı dedi.
dedim yok anne ben eniştemin yanında yapamıyorum artık agır geliyo demeye başlaayınca.
annemin içindeki canavar hortladı
bak bak bak beyimize agır geliyomuş diye tavır aldı.
cok sinirlendim.ne kadar yoruldugumu görüyoda .
ama işte babam yani harbiden herifin halinden herif anlarmış
bırak çocugu nefes alsın biraz ben ona güveniyorum dedi.
anneme gözlerimle babamı gösterdim bak dinle dinle diye!
bigün babama layık bi evlat olucagımdan şu kadar şüphem yok biliyomusun.
çünkü ben kendimi harika birisi olarak görüyosam.bigün oda beni böyle görücek :)
neyse ben almancaya
volkan kaçar:*
