01 Ekim 2010, Cuma
saat: 02:30
ilk defa ben gidebilirim herşeyi bırakıp arkamda ilk defa tadabilirim sevdiklerimi yarı yolda bırakıp gitmenin tadını ama becerebilir miyim bu yükü kaldırabilir miyim bilmiyorum
güneşin bile farklı doğduğu bi ülke bi başka hayat bana değen rüzgarın ona ulaşmasına imkan olmayan bi dünya
özlüyorum seni niye yalan söyliyim çok özlüyorum ama olmucak bi daha gel diyemicem gelsen kabul edemicem
mutsuzluksa mutsuzluk dibine vurdum şişenin ama bi çıkış arayışım yok senden kurtulmuş gibi görünsemde senden kurtulmak arkada bırakmak gibi bi derdim yok seni yaşamayı seviyorum en kirli rüyalarımın bile bi köşesine seni koymayı seviyorum
çok canımı acıtıyosun her geçen gün öldürüyosun beni
hep sen gittin sıra bende
ama gitmicem biliyorum gidemicem
ben sevdiklerimi yarı yolda bırakamadım ki hiç bir kere dışında
başka tenlerden nefes alıp seni hayal etmeye devam edicem
her sabah uyandığımda yanımda ki kadında seni arıcam belki bi gülüşünden bi kaçışından beni istemeyişinden bi sen çıkarıcam ve onu yanımdan kovucam
nası bir lanet bıraktın bana nasıl işledin bu kadar ruhuma bilmiyorum
ama bu lanetten kurtulduğum gün eminim nefes alamıcak bedenim morarıp toprağa karışıcak
sana hayata gözlerimi kaparken en son seni görüp mutlu ölmek istiyorum dediğimde yalnış anladın beni öldürmeni diil ölene kadar benimle olmanı kastetmiştim
koca bi yarasın içimde kapanma hep kana
bi gün sende bnmle beraber ölürsün ikimizde huzura kavuşuruz
