03 Ekim 2010, Pazar
saat: 02:27
hiç bir dost güncesini okuyamadım.önce dost günceler okunur ve sonra işe bakılırdı. ancak bu gece değil. bu gece ben anlatmak istiyorum, bencillik yapıp sadece ben demek istiyorum.
hoş ne anlatacağımı da bilmiyorum. hep aynı şeyleri konuşuyorum gibi. Hep başa dönüyor gibiyim. Oysa ne güzel yazyordu şişenin üstünde hayata yeniden bak diye...Ne şişede yazanlar, ne içindeki, ne şiirler ne de şarkılar. Anlamsız herşey. Tıpkı ben gibi.
yine aynı şey oldu Murteza. Yine tek bi olay ve yine bitirdim herşeyi.Evet uğruna herşeyi göze alabileceğim kadın artık yok. Birşey değişmedi, duygularım hala aynı noktası virgülüne kadar hemde ama artık DUR dedi kalbim ve mantığım..
bu gece Ay battı benim için ve bir daha doğması çok zor.Sabretmek savaşmak didinmek beklemek... kaderin önüne geçemiyorsun işte. hani diyordum ya insan isterse herşey olur diye, sadece bir insanın istemesiyle olmuyormuş işte. Olmayacaktı da...
sinirliyim Murteza en çokta patrona. bana izin vermediğini söylemiş. sonra konuşuruz demişmiş. aklımı kaçıracayım.İşi ne kadar umursadığımı biliyorsun. iş kolik biri olduğumuda biliyorsun. ama bu kadarı da yeter. ağız tadıyla eğlenemiyorum bile.
Lan benimde bi canım var. Yaşamıyorum Murteza, inan yaşamıyorum. Hayatım evle iş arasında geçiyor. bir gün lan sadece bir gün izin istedim diye ve kendi ağızla git dediği halde. yok lan kafayı yicem. laf ağızdan çıkacak Murteza götten değil.
Siktirip gitsem askere. orada hiç yoktan kimin siktiğini bilirim.tek bi kişi sikiyor derim. Askerlik derim hazmederim ama bu bunlar...
anlatamıyorum, anlamıyorum... ne sikime yaşıyorum onuda bilmiyorum. bunlarda geçicek diğerleri gibi,izleri kalacak ve ben yapayalnız öleceğim. Arkamda gözü yaşlı kimse bırakmadan... sessiz... sedasız...
