|
09 Ekim 2010, Cumartesi
saat: 00:48
".kaybolmak için denerken sonuçtan nedene.. hatırla: kendi kurduna büyürken meyve, bütünleyecek kendini boşluk- tükene tükene... sadeleştirilmiş yastır bellek her acı bir öncekinde ihmal edilmiş tirad ..." İçimdeki çöplüğü ne zaman ve nasıl temizleyebileceğim artık, bilmiyorum. Kusamayacak kadar yorgunum. oh! şimşek gözümü aldın! ve hemen ardından gelen bomba, sesine o kadar muhtactım ki!! | ||
|
|
||