09 Ekim 2010, Cumartesi
saat: 19:08
Özledim...özledim işte. kimseyle konuşmak istemiyorum. tanışmak istemiyorum,sevişmek istemiyorum. sadece onu özledim.bir tek onu istiyorum.
İçkili ortamlardan,kaçamak bakışlardan, yüzlerdeki imalardan köşe bucak kaçıyorum. Geçmiş olsun neyin var telefonlarından..Zaten jeton köşeli bende, düşmesi hallice zaman alıyor.
Bendeki bu sevdiği kişiye bağlanma, kat'iyen ve kat'iyen kimseyi istememe,gözü görmeme, görse bile sevilen,geride kalanı inciteceğini,üzeceğini farkederek görmezden gelme,'ona böyle bir şeyi nasıl yaparım, ayrı olsak bile yapamam.. yaparsam geri dönemem..' halleri ne zaman sonlanır acaba? Ben ki hayatına 'iyi' ve 'düzgün' biri dahil olsun ki mutlu olayım..onu unutayım diye umut eden biriyim.
-misafir gelecekmiş, evi toparlamam gerekiyor günlük.-
